تحقيقات در سوئد نشان مي‌دهد افرادي که در سالمندي به اختلالات مغزي دچار نمي شوند امور بهداشتي را دقيق‌تر رعايت مي کنند و سلامت جسماني بهتري دارند.به نوشته "ساينس ديلي،" بر خلاف تصور رايج، رفتن به دانشگاه، اخذ مدارک تحصيلي و پرداختن به مشاغل حساس عملکرد مغز را در درازمدت تقويت نميکند ، بلکه ورزش ، ارتباطات اجتماعي مطلوب و استفاده از تواناييهاي ذهني براي حل مشکلات ، بيشترين نقش را در حفظ سلامت اين عضو حياتي بر عهده دارد. پژوهشگران معتقدند مغز در مقايسه با ساير اعضاي بدن ديرتر پير مي شود و با پيروي از يک برنامه منظم مي توان کارآيي بالاي آن را در ميانسالي و کهنسالي حفظ کرد.