ورزش کردن مستمر اما در زمان کوتاه هم کارکرد موثري دارد.
تحقيقات در دانشگاه "بوستون" نشان داد افرادي که در طول روز چندين بار به مدت 10 دقيقه ورزش مي کنند همانند افرادي که زمان زيادي را در سالنهاي ورزشي سپري مي‌کنند از بدني سالم و روحي شاداب برخوردارند. به نوشته "ديلي ميل،" محققان معتقدند پيروي از برنامه‌اي منظم هنگام ورزش در مقايسه با نوع ورزشي که افراد به آن علاقه نشان مي‌دهند براي حفظ سلامت بدن از اهميت بيشتري برخوردار است.
 اما ورزش‌هاي استقامتي و هوازي ، بدن را در برابر بيماري‌ها تقويت مي‌کند .
 ورزش‌هاي هوازي با درگير کردن سيستم‌هاي حياتي از جمله قلب و ريه و افزايش توان عضلات بزرگ بدن ، در حفظ سلامت و تندرستي و پيشگيري از انواع بيماري‌ها نقش بسزايي دارد. ورزش‌هاي هوازي فعاليت‌هايي است که با شدت متوسط و در زمان 20 دقيقه به بالا انجام مي‌شود.دانشمندان بتازگي پروتئين ناشناخته‌اي را از ماهيچه‌ها شناسايي کردند که باعث تحريک رشد و قدرت آن‌ها پس از ورزش‌هاي استقامتي ميشود. متخصصان معتقدند بالا بردن سطح اين پروتئين در بدن به صورت مصنوعي مي‌تواند از تحليل رفتن ماهيچه‌ها جلوگيري کند. بگفته پزشکان ، اين پروتئين نوع خفيفي از پي‌جي‌سي‌- 1 pgc-1) )آلفاست که يکي از مهم‌ترين تنظيم کننده‌هاي سوخت و سوز بدن است و با برخي از ورزش‌ها مانند دويدن و شنا کردن  به کار مي‌افتد. تحقيقات نشان داده است اين پروتئين بيشتر از بزرگ کردن ماهيچه‌هاباعث پايداري آن‌ها مي‌شود.

.
 ناگفته نماند که محققان علوم پزشکي هم اعلام کردند نوجواناني که قدرت عضلاني آنان کم است بيشتر از ديگر همسالان خود در خطر مرگ زودهنگام به سبب بيماري هاي قلبي عروقي قرار دارند.
محققان موسسه معتبر کارولينسکا در سوئد اعلام کردند نوجواناني که قدرت عضلاني آنان کم است تا پيش از رسيدن به سن پنجاه و پنج سالگي خطر ابتلا به بيماري ها و اختلالات رواني همچون اسکيزوفرني و افسردگي در آنان ، شصت و پنج درصد بيشتر از ديگران است.
محققان مي گويند در واقع ، کم بودن قدرت عضلاني در نوجواني ، پيش بيني کننده بروز چاقي و فشار خون بالا در افراد است و احتمال مرگ زودهنگام در اين نوجوانان ، بيشتر است.
محققان سوئدي در کاري مشترک با دانشمندان دانشگاه گرانادا در اسپانيا و دانشگاه هلسينکي فنلاند به اين نتيجه دست يافتند.
به گزارش پايگاه خبري يورک الرت در اينترنت ، محققان با بررسي يک ميليون و يکصد و چهل و دو هزار و پانصد و نود و نه نفر از نوجوانان سوئدي که بين شانزده تا نوزده سال داشتند و تحت نظر گرفتن آنان به مدت بيست و چهار ماه ، به اين نتيجه رسيدند که کم بودن قدرت عضلاني در نوجوانان ،‌ تعيين کننده شرايط بعدي آنان در سنين ميان سالي است.