1- مرحلة اول، اين مرحله را شما قبلاً طي کرده‌ايد و دوره‌هاي آموزشي آن را پيش از اين گذرانده‌ايد!!! كافي است درباره گذشته خودتان در روزهاي اول كودكستان، دبستان، دبيرستان، دانشگاه و روزهاي اول آشنايي با محيط كار و شغلتان فكر كنيد. به احتمال زياد در همه موقعيت‌ها شما با وضعي جديد، غيرعادي و تنش‌زا روبرو بوده‌ايد. سازگار شدن با هر كدام از موارد، ترس و واهمه‌اي موقتي و كوتاه همراه داشته است. .براي اغلب افراد بويژه دانشجويان هنگام صحبت در برابر دوستان هم‌دانشگاهي خود مهمترين عامل، ناآگاهي است هر چه فرد از چگونگي سخنوري بيشتر آگاه باشد و بيشتر سخنراني کند، ترس و واهمه سخنراني کردن در او كمتر مي‌شود.
يادگيري مهارت سخن گفتن با يادگيري ديگر هنرها و فنون زياد متفاوت نيست و مانند آنها نيازمند تكرار، تمرين، آزمايش و خطاست.گاهي مي‌توان در كلاس، ميان دوستان دانشگاهي سخنراني کرد و آنها را بهترين مخاطب‌ها براي ارزيابي عيوب سخنراني خود دانست و اين كار يعني سخنراني در جمع نزديكان و دوستان به مرور شما را به مهارت و هنر سخنوري نزديك مي‌كند.
2- مرحله دوم، آمادگي است. راه حل ديگر براي کسب اطمينان و تسلط در سخنراني، انتخاب عنوان مناسب و مورد توجه و علاقه خود ماست. صحبتهاي هر سخنوري که با آمادگي کم به سخنراني بپردازد، نامنظم، غيرمستند و مبهم خواهد بود.

3-قبل از سخنراني متن سخنراني خود را آماده کنيد.

4- خيال تان را آسوده کنيد. مطمئن شويد که وقت کافي براي آماده کردن يک برنامه واضح و منسجم براي سخنراني صرف کرده ايد. عدم آمادگي به احتمال خيلي زياد باعث اضطراب سخنران و عملکرد ضعيف او مي شود. بايد تلاش کنيد براي شروع سخنراني برنامه ويژه اي طرح ريزي کنيد. اگر براي شروع سخنراني تان چيزهاي خوبي براي گفتن داشته باشيد نگراني شما کمتر خواهد شد.
5- براي استفاده از تصاوير در سخنراني برنامه ريزي کنيد. وجود تصاوير باعث مي شود که مخاطبان کمتر بر شما متمرکز شوند و اضطراب شما کمتر شود.

6-  هر وقت امکان داشت سخنراني خود را در مقابل ديگران تمرين کنيد.

7-تکنيک هاي آراميدگي را تمرين کنيد.....

ادامه دارد!

اگر به هنر فن بیان و گویندگی علاقه دارید و یا میخواهید بدانید با استعدادی که دارید چقدر در این راه موفق خواهید شد، اینجا کلیک کنید.

http://www.tarannom.org